Téléchargement PDF
Retour à la liste des contes

انځر ګل Magozwe

Écrit par Lesley Koyi

Illustré par Wiehan de Jager

Traduit par Zahidullah Abid

Langue pachto

Niveau Niveau 5

Lire l’histoire en entier L’enregistrement audio de cette histoire est actuellement indisponible.


د کینیا هېواد په پلازمینه، نیروبي، د شور څخه ډک ښار اړوند، د بې کوره ځوانانو یوې ډلې ژوند کاوه. دوی به هره ورځ نوې ورځې ته د راتلو په تړاو هرکلی ویلو. یو سهار، هلکانو په یخو سړکونو له ویده کیدو وروسته خپل تورشکونه راټولول او بسته کول یې. د یخنۍ د لرې کولو او ځانونو تودولو لپاره دوی ځینو کثافاتو ته اور بل کړ. د هلکانو پدې ډله کې انځر ګل هم و. هغه تر ټولو تنکی ځوان ؤ.

Dans la ville animée de Nairobi, loin d’un climat familial attentif et aimant, vivait un groupe de jeunes sans-abris. Ils vivaient au jour le jour. Un matin, les garçons remballaient leurs matelas après avoir dormi sur le trottoir tout froid. Pour braver le froid, ils avaient fait un feu à l’aide de détritus. Parmi ces jeunes garçons se trouvait Magozwe. C’était le plus jeune d’entre eux.


کله چې د انځرګل مور او پلار مړه شول، هغه مهال انځرګل پنځه کلن و. هغه د خپل تره سره ژوند کول پیل کړل. تره یې د هغه سمه پالنه نه کوله. هغه ته به یې کافي خواړه نه ورکول. د هغه دې چلند انځرګل مجبور کړ چې باید ډیر سخت کار وکړي.

Quand Magozwe perdit ses parents, il n’avait que cinq ans. Après leur décès, il alla s’installer avec son oncle, mais ce dernier n’avait pas une once d’affection pour Magozwe. Il ne lui donnait pas assez de nourriture et le faisait travailler très dur.


کله به چې که انځرګل کوم شکایت او یا هم کومه پوښتنه کوله، تره به یې هغه وهلو. کله به چې انځرګل له تره غوښتل چې هغه ته ښوونځي ته د تګ اجازه ورکړي، تره به یې هغه وهلو او ورته به یې ویل، “ته ډېر ناپوه یې، ته هېڅ شی نه شې زده کولی.” له تره سره د درې کلونو ګډ ژوند کولو او د تره له دې ډول چلند کولو، له خپل تره څخه وتښتېده. هغه د سرکونو په غاړو ژوند کول پیل کړل.

Si Magozwe avait le malheur de se plaindre ou de répliquer, son oncle le frappait. Quand Magozwe demandait s’il pouvait aller à l’école, son oncle le frappait de plus belle, lui disant : « Tu es trop stupide pour apprendre quoi que ce soit. » Après avoir supporté ce traitement pendant trois ans, Magozwe s’enfuit de chez son oncle et commença à vivre dans la rue.


د سړکونو په غاړو ژوند کول ډېرستونزمن ؤ، او ډیری د ده په څېر هلکانو هره ورځ یوازې د خواړو د ترلاسه کولو لپاره مبارزه کوله. ځینې وختونه به دوی ګرفتاره کېدل، کله ناکله به وهل کېدل. کله چې به دوی ناروغه شول، د مرستې کولو لپاره به یې هیڅوک نه درلودل. دې ډلې په ډېرو لږو پیسو ژوند تېرولو، یادې پیسې به دوی له بل څخه په سوال کولو، د پلاستیکونو او نورو شیانو په پلورلو ترلاسه کولې. ژوند به لا هغه وخت ډېر ستونزمن کېده چې ځینو ډلو به د ښار اړوند د ځینو ساحو د کنټرول هڅې کولې.

La vie dans la rue était difficile et la plupart des garçons avaient du mal à se procurer de la nourriture. Il leur arrivait de se faire arrêter, et quelquefois, ils se faisaient tabasser. Lorsqu’ils étaient malades, il n’y avait personne pour les aider. Le groupe dépendait du peu d’argent gagné en mendiant, ou en vendant des plastiques ou autres objets recyclables. Les bagarres avec les autres groupes qui voulaient contrôler toute la ville rendait leur vie encore plus difficile.


یوه ورځ په داسې حال کې چې انځرګل د کثافاتو یوه کڅوړه پلټله، د کیسو یو زوړ کتاب وموند. هغه یاد کتاب پاک کړ، او په خپلې بوجۍ کې یې واچولو. له دې وروسته به هغه هره ورځ یاد کتاب را ايستلو او انځورونو ته به يې کتل. د هغه لوستل نه و زده.

Un jour, Magozwe fouilla dans la poubelle et trouva un vieux livre. Il le dépoussiéra et le mit dans son sac. Les jours suivants, il prit l’habitude de sortir son livre de son sac et d’en regarder les images. Il ne savait pas lire.


په عکسونوکې د یوه هلک کیسه بیان شوې وه، چې څنګه هغه یو پیلوټ شوی و. انځرګل به هم تل د پیلوټ کیدو خوبونه لیدل. ځینې وختونه به هغه تصور کاوه چې هغه د یادې کیسې هلک دی.

Les images racontaient l’histoire d’un garçon qui, quand il était devenu grand, devint pilote. Magozwe rêvait qu’il était pilote. Quelquefois, il imaginait qu’il était le garçon dans l’histoire.


یوه ورځ هوا ډېره سړه وه او انځرګل د سړک پر غاړه ولاړ و، خیرات یې غوښتلو. یو سړی ورته راغئ او ورته یې وویل “سلام، زه صمیم یم. زه دلته نږدې کار کوم، په داسې یو ځای کې، چېرته چې تاسو کولی شئ د خوړلو لپاره یو څه ترلاسه کړئ،” سړي یوه ابي چت لرونکي ژیړ کور ته ګوته ونیوله. سړي انځرګل ته وویل “زه هیله لرم چې تاسو به هلته ولاړ شئ چې یو څه خواړه ترلاسه کړئ؟”. انځرګل لومړی سړي ته وکتل، بیا یې کور ته وکتل، او بیا یې وویل”شاید،” او په خپله مخه ولاړ.

Il faisait froid. Magozwe se tenait dans la rue, mendiant, quand soudain un homme s’approcha de lui et dit : « Bonjour, je m’appelle Thomas. Je travaille tout près d’ici, dans un endroit où tu pourras manger », dit-il. Il lui montra au loin une maison jaune au toit bleu. « J’espère que tu viendras manger », lui dit-il. Magozwe regarda l’homme, puis la maison, et lui répondit : « Peut-être », puis il s’en alla.


په راتلونکو څو میاشتو کې، بې کوره هلکانو به د صمیم سره لیدل. هغه خلکو سره خبرې کول خوښول، په ځانګړې توګه له هغه خلکو سره چې د سړکونو په غاړو ژوند کوي. صمیم به د خلکو د ژوند کیسې اورېدلې. هغه ډېر صبرناک سړی و، هیڅکله به یې د چا بې ادبي او بې احترامي نه کوله. ماسپښین به ځینې هلکان ژیړ او ابي کور ته د خواړو ترلاسه کولو لپاره ورتلل.

Les mois suivants, le jeune sans-abri avait pris l’habitude de voir Thomas dans les parages. Il aimait parler avec les gens qui vivaient dans la rue. Thomas écoutait les histoires que lui racontaient les gens. Il était sérieux, patient. Il n’était jamais impoli ni irrespectueux. Certains garçons commencèrent à se rendre à la maison jaune et bleue pour avoir un repas à midi.


انځرګل د سړک پر غاړه ناست و چې د خپل عکسونو کتاب ته یې کتل، صمیم د هغه ترڅنګ کېناستلو. صمیم ترې وپوښتل “دا کیسه د څه په اړه ده؟”. انځرګل ځواب ورکړ: “دا د یو هلک په اړه ده چې څنګه پیلوټ شوی دی.” صمیم ترې وپوښتل “د هلک نوم څه دی؟”. انځر ګل په ټیټ اواز ځواب ورکړ “زه نه پوهیږم، زه لوستل نشم کولی،”

Magozwe s’asseyait sur le trottoir et regardait les images de son livre quand soudain, Thomas vint s’assoir à côté de lui. « De quoi parle l’histoire » ? demanda Thomas. « C’est l’histoire d’un garçon qui devient pilote », lui répondit Magozwe. « Comment s’appelle ce garçon », demanda Thomas. Magozwe répondit calmement : « Je ne sais pas, je ne sais pas lire. »


د دوی په دې لیدنه کې، انځرګل د خپل ژوند کیسه صمیم ته پیل کړه. هغه د خپل تره کیسه ورته وکړه او داچې دی ولې له کوره وتښتېده. صمیم ډیرې خبرې نه کولې، او نه به یې انځرګل ته ته څه ویل چې څه وکړي، مګر هغه به تل د انځرګل خبرې په غور سره اورېدلې. ځینې وختونه به دوی په ابي چت لرونکي کور کې د ډوډۍ خوړلو پر مهال هم کیسې کولې.

Quand ils se rencontraient, Magozwe commençait à raconter son histoire à Thomas. L’histoire de son oncle et la raison pour laquelle il s’était enfui. Thomas ne parlait pas beaucoup et ne disait pas à Magozwe ce qu’il devait faire, mais l’écoutait toujours très attentivement. Quelques fois, ils parlaient autour d’un repas qu’ils prenaient dans la maison au toit bleu.


د انځرګل په لسمې کلیزې کې، صمیم هغه ته د کیسې یو نوی کتاب ورکړ. دا د یوه کلي د هلک کیسه وه چې څنګه ترې د فوټبال مشهور لوبغاړی جوړ شوی و. صمیم دا کیسه څو ځله انځرګل ته ولوستله، تر دې چې یوه ورځ یې ورته وویل: “زه فکر کوم دا هغه وخت دی چې ته باید ښوونځي ته ولاړ شې او لوستل زده کړې، ته څه فکر کوې؟” صمیم دا هم ورته وویل چې هغه ته یو داسې ځای معلوم دی، چې ماشومان پکې پاتې کیدی شي او هم ښوونځي لوستلی شي.

Autour du dixième anniversaire de Magozwe, Thomas lui offrit un nouveau livre. C’était l’histoire d’un jeune villageois qui, quand il fut devenu grand, devint joueur de football. Thomas lut cette histoire à Magozwe maintes et maintes fois, jusqu’au jour où il lui dit : « Je pense qu’il est temps que tu ailles à l’école apprendre à lire. Qu’en penses-tu ? » Thomas lui expliqua qu’il connaissait un endroit où les enfants pouvaient rester et aller à l’école.


انځر ګل د دې نوي ځای او ښوونځي ته د تګ په اړه فکر کاوه. څه به وشي که د هغه تره سم و، چې هغه دومره احمق دی چې هېڅ هم نه شي زده کولی؟ څه به وشي که، که په دې نوي ځای کې هغه ووهل شي؟ هغه ډارېده. هغه پدې فکر و چې: “شاید سړک پر غاړو ژوند کول د هغه لپاره غوره وي.”

Magozwe pensa à ce nouvel endroit et à l’idée d’aller à l’école. Et si son oncle avait raison, s’il était vraiment trop stupide pour apprendre quoi que ce soit ? Et si on le battait dans ce nouvel endroit ? Il avait peur. « Peut-être serait-il plus judicieux de rester vivre dans la rue », pensait-il.


هغه خپله ویره د صمیم سره شریکه کړه. د وخت په تېرېدو سره سړي هلک ته ډاډ ورکړ چې په نوي ځای کې ژوند کیدای شي ډېر ښه شي.

Il partagea ses craintes avec Thomas. Avec le temps, Thomas parvint à le rassurer en lui expliquant que la vie là-bas pourrait être meilleure.


او بالاخره، انځرګل په ابي چت لونکي کور کې یوې کوټې ته وکوچېده. پدې کوټه کې دوه نور هلکان له ده سره یو ځای اوسېدل. په دې کور کې ټول لس ماشومان اوسېدل. زرینه ترور، د هغې میړه، درې سپي، یوه پیشو، او یوه زوړ وزه هم اوسېدله.

Et Magozwe emménagea dans une chambre, dans une maison au toit vert. Il partageait la chambre avec deux autres garçons. Il y avait dix garçons au total qui vivaient dans la maison. Y vivaient aussi tante Cissy et son mari, trois chiens, un chat et un vieux bouc.


انځرګل ښوونځی پیل کړ، هغه ته دا ډېره ستونزمنه وه. هغه ډېرو شیانو زده کولو ته اړتیا درلوده. ځینې وختونه هغه غوښتل چې تسلیم شي. مګر هغه د کیسو په کتابونو کې د پیلوټ او د فوټبال د لوبغاړي په اړه ډېر څه زده کړي و. د دوی په څیر، انځرګل هم تسلیم نه شو.

Magozwe commença l’école. C’était difficile. Il avait beaucoup à rattraper. Quelquefois il voulait abandonner. Mais il pensait à la possibilité de devenir pilote ou joueur de football. Et comme les deux garçons de l’histoire, il n’abandonna pas.


انځرګل د ابي چت لرونکي کور په انګړ کې ناست و، د ښوونځي د کیسې کتاب یې لوستلو. پدې وخت کې صمیم راغئ او د هغه څنګ ته کښېناست. صمیم ترې وپوښتل”د څه په اړه کیسه ده؟” انځرګل ځواب ورکړ: “دا د یوه هلک په اړه ده چې څنګه ترې یو ښوونکی جوړېږي.” صمیم ترې وپوښتل “د هلک نوم څه دی؟”. انځرګل په خندا سره ځواب ورکړ”د هغه نوم انځرګل دی،”.

Magozwe était assis à l’entrée de la maison au toit vert, et lisait un livre qui venait de l’école. Thomas vint et s’assis à côté de lui. Il lui demanda : « De quoi parle l’histoire ? » Magozwe répondit : « C’est l’histoire d’un petit garçon qui voulait devenir professeur. » «Comment s’appelle le garçon », lui demanda Thomas. « Son nom est Magozwe », lui répondit Magozwe, avec un sourire.


Écrit par: Lesley Koyi
Illustré par: Wiehan de Jager
Traduit par: Zahidullah Abid
Langue: pachto
Niveau: Niveau 5
Source: Magozwe du Livre de contes africains
Licence de Creative Commons
Ce travail est autorisé sous une licence Creative Commons Attribution 4.0 non transposé.
Lire plus de contes de niveau 5 :
Options
Retour à la liste des contes Téléchargement PDF