Download PDF
Back to stories list

वुसी की बहन ने क्या कहा ཝུ་སི་ཡི་གཅུང་མོས་ག་རེ་ལབ་པ་རེད། What Vusi's sister said

Written by Nina Orange

Illustrated by Wiehan de Jager

Translated by Nandani

Language Hindi

Level Level 4

Narrate full story The audio for this story is currently not available.


एक दिन सुबह सुबह वुसी की दादी ने उसे बुलाया, “वुसी, कृपया इन अंडों को अपने माता-पिता के पास ले जाओ। वे तुम्हारी बहन की शादी के लिए एक बड़ा सा केक बनाना चाहते हैं।”

ཞོགས་པ་སྔ་མོ་ཞིག་ལ་ཝུ་སི་ཡི་རྨོ་རྨོས་ཁོ་རང་སྐད་བཏང་། “ཝུ་སི། སྒོ་ང་འདི་ཁྱེད་ཀྱི་ཕ་མ་གཉིས་ལ་སྤྲོད་རོགས། ཁོང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་གཅུང་མོ་ལ་ཆང་སའི་སྤྲི་གོར་ཆེན་པོ་ཞིག་བཟོ་དགོས་པར་བཤད།” ཅེས་བཤད།

Early one morning Vusi’s granny called him, “Vusi, please take this egg to your parents. They want to make a large cake for your sister’s wedding.”


माता-पिता के पास जाते समय रास्ते में, वुसी फल बटोरने वाले दो लड़कों से मिला। एक लड़के ने वुसी से अंडा छीना और उसे पेड़ पर फेंक दिया। अंडा टूट गया।

ཁོ་རང་ཕ་མ་གཉིས་ལ་སྒོ་ང་དེ་སྟེར་བར་འགྲོ་སྐབས་ལམ་བར་ནས་བུ་གཉིས་ལ་འཕྲད། ཁོང་གཉིས་ཀྱིས་ཤིང་ཏོག་འཐོག་གིན་ཡོད་པ་རེད། བུ་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཅིག་གིས་ཝུ་སི་ཡི་ལག་པའི་སྒོ་ང་བླངས་ཏེ་ཤིང་སྡོང་ཞིག་ལ་གཞུས། སྒོ་ང་དེ་ཆག་སོང་བ་རེད།

On his way to his parents, Vusi met two boys picking fruit. One boy grabbed the egg from Vusi and shot it at a tree. The egg broke.


वुसी ने रोते हुए कहा “ये तुमने क्या किया?” “वे अंडे केक के लिए थे। वह केक मेरी बहन की शादी के लिए था। अगर मेरी बहन को शादी का केक नहीं मिल पाया तो वह क्या कहेगी?”

“ཁྱོད་ཀྱིས་ག་རེ་གནང་གི་ཡོད།” ཝུ་སི་ཡིས་སྐད་བརྒྱབ་ནས་བཤད། “སྒོ་ང་འདི་སྤྲི་གོར་གྱི་ཆེད་དུ་རེད། སྤྲི་གོར་དེ་ངའི་གཅུང་མོའི་ཆང་སའི་ཆེད་དུ་རེད། གལ་སྲིད་ཆང་སའི་ཉིན་མོར་སྤྲི་གོར་མེད་སོང་ན་ངའི་གཅུང་མོས་ག་རེ་ལབ་གི་རེད་ཅེས་བཤད།

“What have you done?” cried Vusi. “That egg was for a cake. The cake was for my sister’s wedding. What will my sister say if there is no wedding cake?”


लड़के वुसी को परेशान करने के लिए शर्मिंदा थे। “हम केक का तो कुछ नहीं नहीं कर सकते, लेकिन अपनी बहन के लिए एक चलने वाली छड़ी तुम ले जाओ,” एक ने कहा। वुसी ने अपना सफ़र जारी रखा।

བུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཝུ་སི་ལ་རྩེད་མོ་རྩེས་པའི་སྐོར་ནས་དགོངས་དག་ཞུས། “ངེད་གཉིས་ཀྱིས་སྤྲི་གོར་གྱི་ཆེད་དུ་གང་ཡང་བྱེད་ཐུབ་གི་མ་རེད། འདི་ན་ཁྱེད་ཀྱི་གཅུང་མོ་ལ་མཁར་རྒྱུག་ཅིག་ཡོད། འདི་ཁྱེར་ཅིག” ཅེས་བུ་གཅིག་གིས་བཤད་པ་རེད། ཝུ་སི་ཡིས་མཁར་རྒྱུག་དེ་ཁྱེར་ནས་ཕྱིན་པ་རེད།

The boys were sorry for teasing Vusi. “We can’t help with the cake, but here is a walking stick for your sister,” said one. Vusi continued on his journey.


रास्ते में वह दो आदमियों से मिला जो घर बना रहे थे। उनमें से एक ने पूछा “क्या हम उस मजबूत छड़ी का प्रयोग कर सकते हैं?” पर वह छड़ी मकान के लिए मजबूत नहीं थी, और वह टूट गई।

ཁོ་རང་མུ་མཐུད་ནས་འགྲོ་དུས་ལམ་བར་ནས་མི་གཉིས་ཀྱིས་ཁང་པ་རྒྱག་བཞིན་པར་ཐུག ངེད་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱུག་པ་མཁྲེག་པོ་དེ་བེད་སྤྱོད་བཏང་ན་འགྲིག་གི་རེད་དམ་ཅེས་ཁོང་གཉིས་ཀྱི་གཅིག་གིས་དྲིས། རྒྱུག་པ་དེ་ཁང་བ་རྒྱག་བྱེད་ཀྱི་མཁྲེག་པོ་མིན་སྟབས་ཆག་པ་རེད།

Along the way he met two men building a house. “Can we use that strong stick?” asked one. But the stick was not strong enough for building, and it broke.


“यह तुमने क्या किया?” वुसी रोया। “यह छड़ी मेरी बहन के लिए उपहार था। इसे फलवालों ने मेरी बहन को दिया था क्योंकि उन्होंने उसके केक के लिए अंडे तोड़ दिए थे। केक मेरी बहन की शादी के लिए था। अब न अंडा है, न केक, और नहीं ही कोई उपहार। मेरी बहन क्या कहेगी?”

“ཁྱེད་རང་ག་རེ་གནང་གི་ཡོད།” ཝུ་སི་ཡིས་སྐད་བརྒྱབ་ནས་བཤད། “རྒྱུག་པ་འདི་ངའི་གཅུང་མོར་རྔན་པ་ཡིན། ཤིང་ཏོག་འཐོག་མཁན་གཉིས་ཀྱིས་སྤྲི་གོར་བཟོ་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ང་བཅག་པའི་སྐྱིན་ཚབ་ཏུ་རྒྱུག་པ་འདི་རྔན་པར་སྤྲད་པ་རེད། སྤྲི་གོར་དེ་ངའི་གཅུང་མོའི་ཆང་སའི་ཆེད་དུ་ཡིན། ད་ནི་སྒོ་ང་མེད། སྤྲི་གོར་མེད། རྔན་པ་མེད། ངའི་གཅུང་མོས་ག་རེ་ལབ་གི་རེད།” ཅེས་བཤད།

“What have you done?” cried Vusi. “That stick was a gift for my sister. The fruit pickers gave me the stick because they broke the egg for the cake. The cake was for my sister’s wedding. Now there is no egg, no cake, and no gift. What will my sister say?”


मजदूर छड़ी तोड़ने पर दुखी थे। उनमें से एक ने कहा “हम केक का तो कुछ नहीं कर सकते, पर तुम्हारी बहन के लिए हमारे पास कुछ भूसा है, ले जाओ “। और फिर वुसी ने अपना सफ़र जारी रखा।

ཁང་པ་རྒྱག་མཁན་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱུག་པ་དེ་བཅག་པའི་ཐད་དགོངས་དག་ཞུས། “ངེད་གཉིས་ཀྱིས་སྤྲི་གོར་དེ་བཟོ་བར་རོགས་ཐུབ་གི་མ་རེད། འདི་ན་ཁང་ཀླད་འགེབ་བྱེད་ཀྱི་སོག་མ་འགའ་ཡོད། འདི་ཁྱེད་ཀྱི་གཅུང་མོར་སྤྲོད་རོགས་”ཞེས་བཤད། ཝུ་སི་ཡིས་སོག་མ་ཁྱེར་ནས་མུ་མཐུད་དུ་ཕྱིན།

The builders were sorry for breaking the stick. “We can’t help with the cake, but here is some thatch for your sister,” said one. And so Vusi continued on his journey.


रास्ते में, वुसी किसान और एक गाय से मिला। “क्या स्वादिष्ट भूसा है, क्या इसे मैं थोड़ा सा खा सकती हूँ?” गाय ने पूछा। पर भूसा इतना स्वादिष्ट था कि गाय ने उसे पूरा ही खा लिया!

ལམ་བར་ནས་ཁོ་རང་ཞིང་པ་ཞིག་དང་ཁོང་གི་བ་མོ་ལ་འཕྲད་པ་རེད། “ཅི་འདྲའི་སོག་མ་ཞིམ་མདོག་ཁ་བོ་ཞིག ངས་རྩེ་བཏོག་ཙམ་ཟས་ན་འགྲིག་གི་རེད་དམ།” བ་མོས་དེ་ལྟར་དྲིས་ཤིང་། སོག་མ་དེ་ཞིམ་པོ་ཞེ་དྲག་ཡོད་སྟབས་ཚང་མ་ཟོས་པ་རེད།

Along the way, Vusi met a farmer and a cow. “What delicious thatch, can I have a nibble?” asked the cow. But the thatch was so tasty that the cow ate it all!


“यह तुमने क्या किया?” वुसी रोया। “वह भूसा मेरी बहन के लिए उपहार था। मजदूरों ने मुझे दिया था वह भूसा क्योंकि उन्होंने फलवालों से मिली छड़ी को तोड़ दिया था। फलवालों ने मुझे इसलिए दिया क्योंकि उन्होंने मेरी बहन के केक के लिए मिले अंडे को तोड़ दिया था। केक मेरी बहन की शादी के लिए था। अब न तो अंडा है, न केक, और न कोई उपहार। मेरी बहन क्या कहेगी?”

“ཁྱེད་རང་ག་རེ་གནང་གི་ཡོད།” ཝུ་སི་ཡིས་སྐད་བརྒྱབ་ནས་བཤད། “སོག་མ་དེ་ངའི་གཅུང་མོར་རྔན་པ་རེད། ཁང་བ་རྒྱག་མཁན་གཉིས་ཀྱིས་སྤྲད་པ་རེད། གང་ཡིན་ཅེ་ན་ཁོང་གཉིས་ཀྱིས་ཤིང་ཏོག་འཐོག་མཁན་གཉིས་ཀྱིས་སྤྲད་པའི་རྒྱུག་པ་དེ་བཅག་པ་རེད། ཤིང་ཏོག་འཐོག་མཁན་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱུག་པ་དེ་སྤྲོད་དོན་ནི་ཁོང་གཉིས་ཀྱིས་སྒོ་ང་བཅག་པ་རེད། སྒོ་ང་དེ་ངའི་གཅུང་མོའི་ཆང་སའི་ཉིན་སྤྲི་གོར་བཟོ་བྱེད་རེད། ད་ནི་སྒོ་ང་མེད། སྤྲི་གོར་མེད། རྒྱུག་པ་མེད། སོག་མ་མེད། ངའི་གཅུང་མོར་ཐུག་ན་ག་རེ་ལབ་གི་རེད།”

“What have you done?” cried Vusi. “That thatch was a gift for my sister. The builders gave me the thatch because they broke the stick from the fruit pickers. The fruit pickers gave me the stick because they broke the egg for my sister’s cake. The cake was for my sister’s wedding. Now there is no egg, no cake, and no gift. What will my sister say?”


गाय को पछतावा हुआ कि उसने लालच किया। किसान उसकी बहन के उपहार के रूप में गाय देने के लिए तैयार हो गया। वुसी गाय को अपने साथ ले जाने लगा।

བ་མོ་དེས་མོ་རང་ཧམ་པ་ཆེ་དྲགས་སོང་ཞེས་དགོངས་དག་ཞུས་པ་རེད། ཞིང་པས་ཁོང་གི་བ་མོ་དེ་ཝུ་སིས་མཉམ་དུ་ཁྲིད་དེ་ཁོ་རང་གི་གཅེན་མོར་རྔན་པ་སྤྲད་ན་འགྲིག་ཚུལ་མོས་མཐུན་བྱས་པ་རེད། ཝུ་སི་མུ་མཐུད་ནས་ཕྱིན་པ་རེད།

The cow was sorry she was greedy. The farmer agreed that the cow could go with Vusi as a gift for his sister. And so Vusi carried on.


लेकिन गाय रात के समय दौड़ कर किसान के पास वापस आ गई। और वुसी रास्ता भूल गया। वह अपनी बहन की शादी में बहुत देर से पहुँचा। मेहमान पहले से ही खाना खा रहे थे।

དགོང་མོ་ཁ་ལག་གི་སྐབས་སུ་བ་མོ་དེ་ཞིང་པ་དེའི་ནང་ལ་བྲོས་ཕྱིན་པ་རེད། ཝུ་སི་ཁོ་རང་གིས་ལམ་ཁ་བརླག་པ་རེད། ཁོ་རང་གཅུང་མོའི་ཆང་སའི་ཐོག་ལ་འབྱོར་དུས་འཕྱི་བོ་ཆགས་ཡོད་ལ། མགྲོན་པོ་རྣམས་སྔར་ནས་འབྱོར་ཏེ་ཁ་ལག་བཞེས་ཀྱིན་ཡོད་པ་རེད།

But the cow ran back to the farmer at supper time. And Vusi got lost on his journey. He arrived very late for his sister’s wedding. The guests were already eating.


“मैं क्या करूँ?” वुसी रोने लगा।” मज़दूरों से से मिले भूसे के बदले में उपहार में मिली गाय भाग गई। राजमिस्त्रियों ने मुझे भूसा इसीलिए दिया था क्योंकि उन्होंने फलवालों से मिली छड़ी को तोड़ दिया था। फलवालों ने मुझे छड़ी इसलिए दी थी क्योंकि उन्होंने मेरे अंडे तोड़ दिए थे जो केक के लिए थे। केक शादी के लिए था। अब न तो अंडा है, न केक, और न ही उपहार”।

“ད་ནི་ངས་ག་རེ་བྱེད་དགོས་པ་རེད།” ཝུ་སི་ཡིས་སྡུག་སྐད་བརྒྱབ་པ་རེད། “ཁང་པ་རྒྱག་མཁན་གྱིས་ང་ལ་སོག་མ་འགའ་སྤྲད་པ་ཞིང་པ་ཁོང་གི་བ་མོས་ཟོས་སྟབས། སྐྱིན་ཚབ་ལ་བ་མོ་དེ་སྤྲད་པ་ཕྱིར་བྲོས་ཚར་སོང་། ཁང་པ་རྒྱག་མཁན་གཉིས་ཀྱིས་ཤིང་ཏོག་འཐོག་མཁན་གྱིས་སྤྲད་པའི་རྒྱུག་པ་བཅག་པའི་ཚབ་ལ་སོག་མ་དེ་སྤྲད་པ་རེད། ཤིང་ཏོག་འཐོག་མཁན་གྱིས་རྒྱུག་པ་དེ་སྤྲོད་དོན་ནི་ཁོང་གཉིས་ཀྱིས་སྒོ་ང་དེ་བཅག་པ་རེད། སྒོ་ང་དེ་ནི་ངའི་གཅུང་མོའི་ཆང་སའི་སྤྲི་གོར་གྱི་ཆེད་དུ་ཡིན། ད་ནི་སྒོ་ང་མེད། སྤྲི་གོར་མེད། རྔན་པའང་མེད་པ་ཆགས་སོང་།” ཞེས་བཤད།

“What shall I do?” cried Vusi. “The cow that ran away was a gift, in return for the thatch the builders gave me. The builders gave me the thatch because they broke the stick from the fruit pickers. The fruit pickers gave me the stick because they broke the egg for the cake. The cake was for the wedding. Now there is no egg, no cake, and no gift.”


वुसी की बहन ने थोड़ी देर सोचा, फिर वह बोली, “वुसी मेरे भाई, मुझे सच में उपहारों से कोई फ़र्क नहीं पड़ता। मुझे केक से भी कोई फ़र्क नहीं पड़ता! हम सभी यहाँ साथ में हैं, मैं खुश हूँ। अब तुम अच्छे से कपड़े पहनो और आओ हम मिलकर इस दिन का जश्न मनाते हैं!” और फिर वुसी ने ऐसा ही किया।

ཝུ་སི་ཡི་གཅུང་མོས་ཅུང་ཙམ་རིང་བསམ་བློ་བཏང་རྗེས་བཤད་རྒྱུར། “ཇོ་ཇོ་ཝུ་སི་ལགས། ང་ལ་རྔན་པ་མེད་ཀྱང་གང་ཡང་གནང་གི་མ་རེད། ང་ལ་སྤྲི་གོར་དེའང་མེད་ན་འགྲིག་གི། ང་ཚོ་ཚང་མ་འདིར་འཛོམས་ཐུབ་པ་རེད། ང་རང་དེ་ལ་ཧ་ཅང་དགའ་བོ་བྱུང་། ད་ནི་ཁྱེད་རང་དུག་ལོག་སྙིང་རྗེ་ཤོས་དེ་ཚོ་གོན་དང་། ང་རང་ཚོ་དེ་རིང་གི་ཆང་སའི་སྟོན་མོ་ལ་རོལ་ཅེས་བཤད།” དེ་ནས་ཝུ་སི་ཡིས་དུག་ལོག་ཡག་ཤོས་དག་གོན་ཏེ་སྟོན་མོ་ལ་རོལ་བ་རེད།

Vusi’s sister thought for a while, then she said, “Vusi my brother, I don’t really care about gifts. I don’t even care about the cake! We are all here together, I am happy. Now put on your smart clothes and let’s celebrate this day!” And so that’s what Vusi did.


Written by: Nina Orange
Illustrated by: Wiehan de Jager
Translated by: Nandani
Language: Hindi
Level: Level 4
Source: What Vusi's sister said from African Storybook
Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 International License.
Options
Back to stories list Download PDF