Ngaminazana ithile, uMvundlana wawuzihambela ngasemlanjeni.
Un jour, Lapin marchait le long de la rivière.
UMvubu naye wayelapho, ezithele chu emane ukugramza ingca eluhlaza.
Hippo était là aussi pour se promener et manger de la bonne herbe verte.
UMvubu wayengaboni ukuba uMvundla ukhona nawo apha waze ngelishwa wathi gximfi enyathela unyawo loMvundla. Wasitsho isikhalo uMvundla ekwangxolisa uMvubu, “Hey wena Mvubu! Awuziboni ukuba uyandinyathela enyaweni?”
Hippo ne voyait pas que Lapin se trouvait là et elle piétina le pied de Lapin. Lapin cria et hurla « Hippo ! Tu vois pas que tu me piétines le pied ? »
Waxolisa uMvubu kuMvundla, “Ndiyaxolisa kakhulu, mhlobo wam. Andikubonanga. Yhini! Khawundixolele kaloku!” Kodwa uMvundla wayengafuni nokuva waqhubeka ungxolisa uMvubu, “Wenze ngabom nangoku! Ngenye imini, inene ndiza kukufumana, uzukhangele! Uzawuva shu nawe!”
Hippo s’excusa à Lapin : « Je suis si désolé, mon ami. Je ne te voyais pas. Pardonne-moi, s’il-te-plaît ! » Mais Lapin n’écoutait pas et cria à Hippo : « Tu l’as fait exprès ! Un jour, tu verras ! Tu paieras pour ça ! »
Wahamba emva koko uMvundla usiya kukhangela uMlilo, wafika wathi, “Hamba, uyotshisa uMvubu xa ephuma emanzini ezokutya ingca. Undinyathele! Waphendula uMlilo, “Ilula loo nto, Mvundla mhlobo wam. Ndiza kwenza njengokuba usitsho.
Puis Lapin partit chercher Feu et lui dit : « Va brûler Hippo quand elle sort de l’eau pour manger l’herbe. Elle m’a piétiné le pied ! » Feu répondit : « Pas de souci, Lapin, mon ami. Je ferai ce que tu as demandé. »
Ethubeni uMvubu wabantu esazityela ingca kude le nomlambo suka kwevakala “uwushu!” UMlilo udubule waba ngamadangatye watsho ukubutshisa bonke uboya bukaMvubu.
Plus tard, Hippo mangeait l’herbe loin de la rivière lorsque soudain « ZOUM ! » Feu s’enflamma. Les flammes commencèrent à brûler les poils de Hippo.
UMvubu wakhala ebaleka ukuya emanzini. Bonke uboya bakhe babutshe baphela emlilweni. Waqhubeka ekhala uMvubu, “Uboya bam butshe baphela tu emlilweni! Ubutshise bonke uboya bam! Uboya bam, uboya bam buphele bonke vuthu! Obuhle kangako bona uboya!”
Hippo se mit à pleurer et se réfugia dans l’eau. Le feu avait brûlé tous ses cheveux. Hippo continua à pleurer : « Mes poils ont brûlé. Tu as brûlé tous mes poils ! Mes poils ont disparu ! Mes si beaux poils ! »
Yiyo loo nto iMvubu ingahambeli kude namanzi kuba yoyika ukuphinda itshiswe nguMlilo. Wavuya uMvundla xa ubona uMvubu esitshwa nguMlilo, ekhwaza esithi, “Heke, ndimfumene, ndimfume-e-ene!”
Lapin était content que les poils de Hippo soient brulés. Et jusqu’à ce jour, de crainte du feu, les hippopotames ne s’éloignent jamais de l’eau.